Veiðifjelagið Aungvir Menn

Armur dýraverndunarsinna innan aungvinna manna hefur stofnað göngudeild.......bwwwahahahaaaa, nei, nei. Þetta er bara ef maður kemst ekki í veiði og getur ekki verið kyrr.  Oftast gengið undir kjörorðinu:  "Gengið geðveikt" með tilvísun í fokkings hrunið.  Það er kominn huggulegur linkur hér á stjórnborða (hægri á skipamáli) þar sem hægt er að dánlóda trakka og rjúka til heiða.  Góða skemmtun.

Það er mikið gleðiefni að Aungvir menn eru farnir að sýna lífsmark hér á síðunni, enda komin vorjafndægur og hugur í mönnum.
Einn af okkar Blöndu kunningjum skrifar á veiði.is að aflabrögð séu þegar hafin í Vatnsdalnum og frátek ég hér með alla veiði í Hnausatjörn og Árfarinu fyrir okkur "utangarðsmenn" sem ekki hafa fengið innundir hjá HJ varðandi veiðileyfi í Vatnsdalsánni sjálfri.
Af þessu tilefni skal rifjuð upp Vatnsdalsveiði hin síðari 2009 - en fyrir fórst að segja frá þeirri merku ferð hér á síðunni á sínum tíma.

Svo bar til að Snorri Vatnsdalsgoði og landeigandi á Ásbrekku bauð nokkrum kollegum sínum til bændaveiða í síðasta veiðiholl sumarsins.  Doktorar tveir digrir tóku snemma öll völd í hollinu og vissu menn ekki fyrr en þeir voru komnir með staðarhaldarann fræga, Pétur, sem einkagæd og byrjaðir að veiða bestu hylji árinnar; var þá restin af hollinu að gera sig klára í að draga um veiðisvæði.
Leið svo veiðidagur hinn fyrsti að lítið veiddist og kannski 1-2 laxaræflar á stangirnar átta.  En mikill vængjasláttur á þakrennum veiðihússins hélt vöku fyrir mönnum og þegar svo bar til að Vatnsdalsána lagði þarna um nóttina, þótti líklegra að leita fanga upp um tún og akra en í gegnum ísa árinnar.  Bar þá vel í veiði að annar Blöndu kunningji okkar var þarna á gæsaveiðum og fékk ég að slást í för með honum.  Þóttist ég þess fullbúinn, enda nýbúinn að fá 10 í einkunn á veiðinámskeiði og með nýslegið byssuleyfi upp á vasann.
Vissum við af heiðargæsum víða um tún og brugðum fyrir okkur betri fætinum og hlupum, gengum og skriðum eftir skurðum um kílómetersleið, uns þeim reynslumeiri þótti við komnir í skotfæri.  Þá var ég aðframkomin af þreytu eftir skriðið og ekkert hélt mér gangandi nema veiðieðlið.  Þá stöndum við á fætur og bregðum byssum á loft.  Milli skota verður mér á orði - "af hverju fljúga þær ekki upp?"  því þá lá slíkur fjöldi gæsa í túninu að með ólíkindum þótti.  Náðum við þarna einum 15 gæsum og svo einum 7 í viðbót á næsta túni.

Var ég því ansi hróðugur úr mínum fyrsta gæsatúr, sem ekki stóð yfir nema eina morgunstund og sparaði hvergi montið þegar ég trítlaði heim í veiðihús með fréttirnar.

Af laxveiði voru ekki miklar fréttir - það stóð á endum að ef hitastigið hækkaði þá hljóp jökull í ána en ef kólnaði þá lagði hana með tilheyrandi ísreki.  Náðist einhver slatti af sjóbirting og bleikur og örfáir laxar.